Het is weer zover: de zomervakantie in Spanje is begonnen. En niet voor zes weken, zoals ik vroeger in Nederland gewend was. Nee, officieel hoeft mijn dochter pas op 8 september weer naar school.
Even rekenen: bijna elf weken vakantie.
Toen ik jaren geleden naar Spanje verhuisde, vond ik dat bijna onvoorstelbaar. Hoe kregen ouders dat georganiseerd? Wat deden kinderen al die weken? En waarom zijn de zomervakanties hier eigenlijk zo lang?
Het antwoord ligt deels voor de hand: de zomer in Spanje is lang en dat is eigenlijk al decennialang zo. Waar de Nederlandse zomer vaak pas in juli echt op gang kwam, kunnen de temperaturen hier in juni altijd al ruim boven de 30 graden uitkomen. En ook in september is het vaak nog volop zomer.
Vroeger waren veel schoolgebouwen bovendien nauwelijks aangepast aan de hitte (en helaas nog steeds). Geen airco, weinig isolatie en klaslokalen die in juli veranderden in ovens. Daarom ontstond het systeem waarbij scholen eind juni sluiten en pas weer openen als de ergste hitte voorbij is.
Maar elf weken? Toch vraag ik me ieder jaar weer af hoe Spaanse ouders dit doen, want de meeste mensen hebben geen elf weken vakantie. Mensen in loondienst in Spanje hebben ongeveer 22 vakantiedagen. Werk gaat gewoon door. Kantoren blijven gedurende een groot deel van de vakantie open. Winkels draaien door. En dus begint elk jaar opnieuw dezelfde puzzel. Ook voor mij, want ik kan dan weliswaar mijn eigen dagen indelen, ik werk ook in de toeristische sector en zomerseizoen betekent hoogseizoen.
Grootouders spelen vaak een belangrijke rol. Veel kinderen brengen weken door bij opa en oma. Daarnaast zijn er zomerkampen, sportkampen, muziekweken en allerlei activiteiten die gemeenten organiseren. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is een zomerkamp (vaak zonder dat je blijft slapen trouwens, bij ons in de regio heet dit een casal): zeilen, zwemmen, knutselen, taalles, en ga zo maar door. Natuurlijk betaal je hier wel voor, bij ons voor hele dagen zo’n €150-€175 per week. Lagere inkomens komen in aanmerking voor een beurs.
En natuurlijk vertrekken veel families een paar weken naar het dorp waar de familie vandaan komt of naar een tweede woning aan de kust.
Als Nederlandse moeder blijf ik het verschil opvallend vinden. In Nederland vond ik zes weken vakantie vroeger al lang. In Spanje is zes weken nog maar net de helft van de zomervakantie. Mijn dochter dacht vroeger zelfs dat ze een halfjaar school had en een halfjaar vakantie :-). Zo eindeloos voelt die zomer.
Tegelijkertijd zie ik ook voordelen. Het tempo gaat omlaag. Kinderen hebben echt tijd om zich te vervelen, buiten te spelen, te logeren, te lezen en gewoon even niets te hoeven. Aan de andere kant: tegen eind augustus hoor je ook hier veel ouders zeggen dat ze stiekem wel weer uitkijken naar de eerste schooldag.
En wij? Voor onze dochter hebben we inmiddels allerlei plannen gemaakt voor deze zomer. Logeren, zwemmen, uitstapjes, vakanties, naar Nederland en vooral veel tijd buiten.
Of ik elf weken vakantie nog steeds lang vind?
Absoluut.
Maar na al die jaren in Spanje hoort het inmiddels ook een beetje bij het ritme van het leven hier. De zomer duurt lang, de avonden zijn eindeloos en de schoolvakantie lijkt daar gewoon in mee te groeien.
Doe zoals ik deed: voorkom onnodige stress en frustratie met een stap‑voor‑stap begeleiding – van het aanvragen van je NIE tot je emotionele voorbereiding. Jij hoeft het niet alleen uit te zoeken.
