Toen ik naar Spanje emigreerde en als autónoma begon, dacht ik dat ik vooral bezig zou zijn met klanten, vrijheid en nieuwe kansen. Dat klopte deels. Maar wat ik onderschatte, was hoeveel impact administratie, belastingen en structuur hebben op je rust en op je portemonnee. In deze blog deel ik openhartig de fouten die ik maakte, én wat ik juist goed deed. Niet om mezelf af te branden, maar zodat jij deze stappen misschien slimmer kunt zetten. Wil je meer leren? Bestel dan ook onze cursus ondernemen in Spanje.

Wat ik beter had kunnen doen

1. Eerder een SL oprichten

Ik ben te lang autónoma gebleven. Mijn gestor zei regelmatig: “Wacht nog even, met een SL worden de vaste kosten hoger.” Dat is technisch correct. Maar het is geen volledig advies.

Wat ik toen onvoldoende doorzag:

• Binnen een SL zijn de aftrekposten ruimer.

• Je werkt fiscaal anders.

• Je bouwt een andere structuur op (ook richting toekomst en eventuele verkoop).

Ik keek vooral naar maandlasten. Ik had moeten kijken naar fiscale optimalisatie en strategische groei. Les: goedkoop per maand is niet hetzelfde als slim op lange termijn.

2. Zakelijke en privéfinanciën vermengen

Ja. Ik deed het. Eén rekening. Alles erdoorheen. Het leek efficiënt. Het was chaos.

Gevolg:

• Geen helder inzicht in cashflow.

• Stress bij elke kwartaalafrekening.

• Meer werk voor mezelf én voor mijn gestor.

3. Te weinig systeemkennis opbouwen

Ik stortte me op klanten, projecten, groei. Administratie? Dat “regelde de gestor wel”. Dat is een misvatting. Een gestor voert uit. Jij blijft eindverantwoordelijk.

Ik had eerder moeten investeren in:

• begrijpen welke modelos bestaan,

• weten wat mijn verplichtingen zijn,

• snappen hoe belastingdruk echt wordt opgebouwd.

Onwetendheid voelt tijdelijk comfortabel. Tot de eerste naheffing.

4. Te lang loyaal blijven aan de verkeerde gestor

Mijn eerste gestor was Nederlands. Als ik vragen stelde, kreeg ik vaak korte, enigszins defensieve antwoorden. Dat gaf me geen vertrouwen.

Daarna stapte ik over naar een lokale gestor. Fijn, dichtbij, toegankelijk. Totdat:

• modelos te laat werden ingediend,

• telefoontjes onbeantwoord bleven,

• deadlines rekbaar bleken.

Voor €70 per maand verwacht je geen gouden service, maar wél professionaliteit.

Mijn huidige gestor, want ik ben nu voor de derde keer geswitcht, wees me op iets schokkends: de starterskorting was nooit toegepast. Resultaat: €4.000 terug. Kortom: niet tevreden? Switch!

Wat ik goed heb gedaan

1. Samenwerken met locals (zonder netwerkevents)

Ik heb een lichte allergie voor klassiek netwerken. Dat moest ik op mijn 21e verplicht doen in mijn eerste baan. Sindsdien krijg ik lichte jeuk van netwerkborrels met naamstickers.

Wat ik wél doe:
Als ik talent zie, of voel dat iemand inhoudelijk sterk is, ga ik samenwerking aan.

Dat heeft me gebracht:

• lokale kennis,

• strategische sparringpartners,

• vriendschappen,

• duurzame businessrelaties.

Geen geforceerde visitekaartjesuitwisseling, maar elkaar helpen. Dat werkt in Spanje beter dan een LinkedIn-bericht met “zullen we eens koffie drinken?”.

2. Meerdere income streams opbouwen

Ik help internationale kopers bij het aankopen van vastgoed in Spanje. Dat is momenteel een duidelijke golf. Een trend. Maar trends zijn per definitie tijdelijk. Ik heb daarom nooit volledig op één inkomstenbron geleund.

Naast aankoopbegeleiding:

• genereer ik inkomsten uit (vakantie)verhuur,

• bouwen we aan dit platform,

• ontwikkel ik aanvullende diensten.

Niet uit angst, maar uit strategisch realisme. Wie in het buitenland onderneemt en afhankelijk is van één marktbeweging, maakt zichzelf kwetsbaar. Spreiding is geen luxe. Het is stabiliteit.

3. Blijven bijsturen (en niet alles zomaar accepteren)

Misschien is dit wel het belangrijkste.

Ik heb geleerd een evenwicht te zoeken tussen accepteren wat er is — inclusief de lokale manier van werken — en blijven zoeken naar beter. Want ik wil het beste, voor mezelf én voor mijn klanten.

Dat betekent: voortdurend luisteren naar wat mensen nodig hebben. Kijken of dat al bestaat. En als het er niet is, uitzoeken hoe je het alsnog kunt creëren.

Ik geloof niet in gedachteloos meegaan in:

“zo doen we dat hier”
“dat heeft mijn gestor gezegd”
“dat is nu eenmaal Spanje”

Soms mag je best een beetje boos worden over hoe dingen lopen. Niet om te klagen, maar om ze op te lossen.

Ik blijf evalueren, aanpassen en herstructureren. Steeds opnieuw.

Ondernemen in Spanje vraagt flexibiliteit.
Maar minstens zoveel assertiviteit

Een beetje lef

Ondernemen in Spanje vraagt om:

• structuur,

• zelfkennis,

• en af en toe het lef om te erkennen dat je iets niet optimaal hebt ingericht.

Maar als je bereid bent om te leren kan het ook ongelooflijk krachtig zijn.